Anzak Törenleri – Gerçeğin Tekrar Yüzüme Çarptığı An

 

2004 yılında Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesinde girdiğim İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümünde ilk senemizde sınıfta otururken üst sınıflardan bir çocuk geldi.

‘Arkadaşlar, Anzak günü için çalışacak öğrenciler aranıyor. İlgilenenler beni takip etsin’ dedikten sonra başka bilgi vermeden çıktı. Oturduğum yerden kalkarak peşinden koşmaya başladım. Peşinden gelen tek ben olduğum için rahatça detaylı bilgi alabildim. Özet olarak Anzak törenlerinde gelen personele çeviri konusunda yardımcı olacak kişiler aranıyordu.

Daha önce lisede sık sık duyduğum ANZAK hakkında genel bir bilgim vardı. 13 sene sonra bugün baktığımda hayatımın bu kadar önemli bir kısmında olacağını hiç tahmin etmezdim.

İlk olarak 90. Senesi olan 2005’te yer aldığım ilk Anzak gününden bu yana geçen 13 senenin 12 senesinde Anzak Törenlerinde görev aldım. Avusturalya Gazi İşleri Bakanlığı bünyesinde gelen personel ile her Nisan ayının 3. Haftası yer aldığım bu törenlerde gelen otobüsleri bilgilendirme görevinden, bakanlık sekreterinin özel tercümanlığına, medya sorumluluğundan, öğrenci koordinatörlüğüne kadar görevler aldım.

15.000 kişinin geldiği 100. Yıl törenlerinde (2015) yer aldım.

Eski Avusturalya Başbakanı Julie Gillard’dan, Prens Charles’a, Avustralya Dış İşleri Bakanı Julie Bishop’tan, Prens Harry’e kadar bir çok isimle el sıkıştım, resim çektim.

Kısacası, iyi ki o çocuğun peşinden gitmişim, iyi ki bu harika tecrübenin bir parçası olmuşum.

20170425_060543

Asıl planım 2015’teki 100. Yıl törenlerinden sonra bir daha Anzak Törenlerinde yer almamaktı. Fakat sonrasında hem bu işten çok keyif aldığım, hem ek gelir olduğu, en önemlisi de harika bir şehir olan Çanakkale’yi senede en az bir kere görmem için bahane olduğu için o tarihler arasında bir işim yoksa törenlerde görev almaya karar verdim.

Yaklaşık 1 hafta çalışmanın akabinde Anzak Törenlerinin olduğu 24 Nisan’ı 25 Nisan’a bağlayan günde yaklaşık 30 saatlik bir maratondan sonra eve dönebiliyoruz. Bu aşırı yorucu tempo, iş boyunca aldığım büyük keyif sayesinde göz ardı ediliyor.

20170425_010602

Şarkıların söylendiği, ilahilerin okunduğu, konuşmaların yapıldığı, törenlerin olduğu Anzak Törenlerinin 102. Yılında da (2017) görev aldım. 12. Kez görev aldığım bu törenlerde yine çok keyifli bir hafta geçirip, çok değerli insanlar ile tanıştım.

Bu sefer gözlemlediğim farklı bir şey de vardı. Aslında yeni bir gözlem değil, yaklaşık 2 senedir süregelen bir hadise.

İzmir’de bir hosteli ve bir çok yabancı arkadaşı olan biri olarak, Türkiye’deki artan terör saldırılarının yurt dışından gelen misafirlerin sayısında ne kadar ciddi bir düşüş olduğunu ve yabancıların Türkiye ile ilgili düşüncelerinin negatif anlamda nasıl değiştiğini kendi gözlerimle tecrübe ettim. Bu düşüncelerin her ne kadar çoğu ön yargı olsa da, onların gözlerinden olaya bakınca sebepleri anlaşılabiliyor (biz şu an nasıl Irak’a gitmeyi düşünmüyorsak, onlar da maalesef aynı şekilde Türkiye’ye gelmeyi düşünmüyor).

Bu seneki Anzak Törenleri hazırlıklarında da durumun ciddiyetini tekrar gördüm.

Havaalanına inen kafilenin araba gelmeden bavulların verildiği yerden çıkmamasından, Çanakkale’de bile gruplar halinde dışarı çıkmamaları hakkında aldıkları talimatlardan, İstanbul’da kesinlikle vakit geçirmemeleri hakkında aldıkları talimata, genel itibari ile zaten sıkı güvenlik önlemleri ile yapılan Anzak Töreninde bu sene kelimenin tam anlamıyla kuş uçurtulmamasına kadar birçok unsur vardı.

Aslında en üzücü kısım normalde 10.000 e yakın misafirin geldiği Anzak Törenlerinde bu sene 700 civarı katılımcının olmasıydı. Avrupa’nın diğer kısımlarında (Fransa, Belçika vs…) yapılan anma törenlerinin 100. Yılı olması da elbette bir sebep, fakat yaşanan terör olaylarının bu rakamın bu kadar düşmesindeki rolü aşikar.

Her ne kadar ben Anzak Törenlerinden aynı keyfi alsam da, bu konu hem bu törenlerde uzun süredir yer alan biri olarak, hem de bir Türk Vatandaşı olarak beni çok üzdü.

Bu konu hakkında maalesef yapacağımız bireysel eforlar kısıtlı. Fakat bu hiçbir şey yapmayacağımız anlamına gelmiyor. Ben kendi çapımda çok değerli bir Vlogger olan (Amcaoğlu) Ümit ile, yabancıların önyargılarını biraz olsun kırmak amacıyla aşağıdaki çalışmayı yaptık.

Her birimiz bireysel ve kolektif çalışmalarda bulunduğumuz zaman, işte o zaman fark yaratacağız. Evet, yaşanan terör olayları ile ilgili yapabileceğimiz bir şey yok belki. Fakat tüm dünyada baş gösteren terör unsurunun ülkemizde oluşturduğu unsuru belki hep birlikte biraz kırabilirsek ne mutlu.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s